Μαραθώνιοι Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Μόσχας-Ανάλυση

Θα παρουσιάσουμε σε μια σειρά δυο άρθρων μια τεχνική ανάλυση των Μαραθωνίων γυναικών και αντρών του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στίβου της Μόσχας, μεγάλο μέρος της οποίας βασίζεται σε ανάλυση του Roberto Canova, ώστε ο αναγνώστης να εμβαθύνει τόσο στην τακτική ενός τέτοιου επιπέδου αγώνα αλλά και στην σημασία της διαφοροποίησης της προετοιμασίας και των προπονητικών τακτικών που παίζουν καταλυτικό ρόλο στην διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος στον Μαραθώνιο που είναι ο αγώνας στόχος.  Από την μελέτη τέτοιων αγώνων προκύπτουν χρήσιμα συμπεράσματα που οι προπονητές και δρομείς κάθε επιπέδου μπορούν να προσαρμόσουν στην προετοιμασία τους με μεγάλα κέρδη. Ξεκινάμε σήμερα με τον αγώνα των γυναικών, ο οποίος χαρακτηρίστηκε τόσο από την δεύτερη στην σειρά επικράτηση της Edna Kiplagat σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, όσο  και από  το πλασάρισμα της Ιταλίδας Valeria Straneo στην δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο, ξεπερνώντας όλες τις υπόλοιπες σημαντικές Αφρικανές αθλήτριες που ήταν φαβορί για τις θέσεις του βάθρου.

Ξεκινώντας την ανάλυση από την ώρα που δόθηκε η εκκίνηση και την υψηλή θερμοκρασία που επικρατούσε (34 βαθμούς κελσίου στον αέρα και κατά πάσα πιθανότητα 44 βαθμούς στην άσφαλτο) οι περισσότεροι αθλητές και προπονητές πίστευαν ότι θα γινόταν μια κούρσα τακτικής όπως συνέβη και σε άλλες διοργανώσεις στο παρελθόν με αντίστοιχες καιρικές συνθήκες. Αλλά στην κούρσα συμμετείχε και η Ιταλίδα Valeria Straneo που είχε εντελώς διαφορετική άποψη, και που η τακτική της τελικά έπαιξε σημαντικότατο ρόλο στην εξέλιξη της κούρσας.

Η Ιταλίδα, στην ηλικία των 37 ετών και με μόλις 3 χρόνια στον αθλητισμό υψηλών επιδόσεων, εφάρμοσε την ιδία τακτική με αυτήν που είχε εφαρμόσει στου περσινούς Ολυμπιακούς αγώνες στο Λονδίνο: μπήκε από την αρχή μπροστά στην κούρσα δίνοντας τον ρυθμό που αυτή επιθυμούσε. Έχοντας επίγνωση ότι δεν έχει την δυνατότητα να κάνει απότομες δυνατές αλλαγές ρυθμού, η Ιταλίδα αποφάσισε να κάνει την κούρσα δύσκολη για τις άλλες αθλήτριες και ειδικά τις Αφρικανές που ήταν και τα μεγάλα φαβορί.

Σε αντίθεση με αυτό που πολλοί άνθρωποι πιστεύουν οι Αφρικανοί αθλητές δεν τρέχουν πολύ καλά σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες! Στην Μόσχα ευτυχώς η υγρασία δεν ήταν πολύ υψηλή και το Στην Μόσχα η ζέστη έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του μαραθωνίου!Στην Μόσχα η ζέστη έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του μαραθωνίου!πρόβλημα ήταν αποκλειστικά η υψηλή θερμοκρασία. Σε αυτές τις συνθήκες ο νικητής δεν είναι ο καλύτερος αλλά αυτός που έχει κάνει την καλύτερη προσαρμογή σε ανάλογες συνθήκες ανάμεσα στους κορυφαίους αθλητές.

Το ταλέντο και η γενική προπόνηση σε αυτήν την  περίπτωση δεν είναι αρκετά και για αυτόν τον λόγο πολλές φορές οι αθλητές από την Αφρική δεν μπορούν στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα που συνήθως γίνονται την πιο ζεστή εποχή του χρόνου να επιτύχουν επιδόσεις αντίστοιχες με τα ατομικά τους ρεκόρ, τα οποία έχουν επιτευχθεί σε κάποιον μαραθώνιο την Άνοιξη η το Φθινόπωρο με την βοήθεια των λαγών.

Mε αυτές τις συνθήκες λαμβάνοντας υπόψη τις αθλήτριες από την Κένυα που συμμετείχαν (Edna Kiplagat, Lucy Kabuu και Valentine Kipketer), καθώς και από την Αιθιοπία (Η Ολυμπιονίκης Tiki Gelana,η  Meselech Melkamu, η Meseret Hailu, η Tasese Feysa Boru και η Aberu Kebede), μόνο η πεπειραμένη Edna Kiplagat που είχε κερδίσει και στο προηγούμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ήταν τελικά ανταγωνιστική.
 
Η Tiki Gelana ήταν εκτός αγώνα από την αρχή, μην ακολουθώντας το γκρουπ των πρωτοπόρων από το ξεκίνημα κιόλας, δείχνοντας ότι ήταν σε κακή κατάσταση συνέπεια ενός τραυματισμού. Εγκατέλειψε στα 10 Χιλιόμετρα που τα πέρασε σε 36.28’’, όταν ήταν ήδη 2.15’’ πίσω από το γκρουπ των πρώτων της κούρσας.

Η Edna Kiplagat έμεινε μαζί της για τα πρώτα 5 Χιλιόμετρα θυμίζοντας τι συνέβη στους περσινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και αυτό το γεγονός (στα 7 χιλιόμετρα ήταν 33’’ πίσω από τις πρώτες) παραλίγο να της στοιχίσει την κούρσα γιατί όταν κατάλαβε ότι η Tiki Gelana δεν ήταν ανταγωνιστική, έπρεπε να τρέξει μονή της για κάποια χιλιόμετρα, ειδικά όταν πληροφορήθηκε ότι είχε 28’’ απόσταση από το πρώτο γκρουπ περνώντας το split των 10 χιλιομέτρων.
 
Καταλαβαίνοντας έγκαιρα το λάθος της, και περίπου στο 12ο χιλιόμετρο, η  Kiplagat αποφάσισε να κυνηγήσει μόνη της το γκρουπ των πρωτοπόρων. Έτρεξε το πεντάρι μεταξύ των χιλιομέτρων 10-15 σε 16.43’’ αλλά ειδικά τα 3 χιλιόμετρα μεταξύ 12-15 χιλιομέτρων του αγώνα σε 9.48’’!!!

Ενώ οι αθλήτριες από την Αιθιοπία Aberu Kebede και Meseret Hailu δεν ήταν ποτέ στην κούρσα, οι Melkamu, Tadese Feysa, Kabuu και  Kipketer εμειναν με την Ιταλίδα Straneo μεχρι τα μισά της διαδρομής όταν ξαφνικα η Tadese εγκατέλειψε. Η Valentine Kipketer εχασε την επαφή με το πρώτο Η Ιταλίδα Valeria Straneo οδήγησε από την αρχή την κούρσα επιβάλλοντας την τακτική της!Η Ιταλίδα Valeria Straneo οδήγησε από την αρχή την κούρσα επιβάλλοντας την τακτική της!γκρουπ στο 23ο χιλιόμετρο και εγκατελειψε στο 28ο. Η Lucy Kabuu  έχασε ξαφνικά την επαφή με το γκρουπ των πρωτοπόρων μετά από 24 χιλιόμετρα αλλά συνέχισε γιατί ήθελε να τερματίσει την κούρσα. Η Meselech Melkamu ήταν στην διεκδίκηση ενός μεταλλίου μεχρι το 35ο χιλιόμετρο, αλλά στο 36ο  την έφτασε  η Γιαπωνέζα Fukushi και μετά από 300 μέτρα αποφάσισε να εγκαταλείψει.
 
Σε αυτό το σημείο δυο ήταν οι διεκδικήτριες του χρυσού μεταλλίου. Η ιταλίδα Valeria Straneo που ήταν στην κεφάλι της κούρσας από την αρχή και έμεινε πρώτη μεχρι το 40ο χιλιόμετρο και η Edna Kiplagat που έδειξε να έχει λίγη περισσότερη ταχύτητα, ανεβάζοντας ρυθμό στα τελευταία 2 χιλιόμετρα, καταφέρνοντας να επιβεβαιώσει τον τίτλο της και καλύπτοντας τα τελευταία 2.195 μέτρα σε 7.22’’! Ήταν η δυνατότερη στην κούρσα καταφέρνοντας να καλύψει και  το λάθος τακτικής που έκανε στα πρώτα χιλιόμετρα του Μαραθωνίου.

Παρότι δεν πήρε το χρυσό μετάλλιο, η ηθική νικήτρια της κούρσας ήταν η Ιταλίδα αθλήτρια που κατάφερε να μείνει στην κορυφή της κούρσας για 40 χιλιόμετρα με απίστευτη εγκεφαλική δύναμη  και με πολύ καλή τακτική  κατά την διάρκεια της κούρσας, που την οδήγησε στο να πάρει το μέγιστο δυνατό από αυτήν. Η Ιταλίδα έμεινε στην Κένυα για 3 εβδομάδες στην χειμερινή περίοδο προετοιμασίας,  μαζί με την άλλη Ιταλίδα στην κούρσα Emma Quaglia που τερμάτισε στην 6η θέση, δείχνοντας το πολύ καλό επίπεδο των Ιταλίδων μαραθωνοδρόμων. Την συγκεκριμένη περίοδο η αθλήτρια δεν ήταν σε καλή κατάσταση προερχόμενη από μια περίοδο ξεκούρασης  μετά την πολύ κουραστική χρονιά που ήταν για αυτήν το 2012 .

Μιλώντας με τους προπονητές έκανε κουβέντα για την ζέστη που θα επικρατούσε στην Μόσχα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, ειδικά από την στιγμή που η ώρα εκκίνησης του μαραθώνιου θα ήταν 2 το μεσημέρι, και αυτή ήταν η καλύτερη δυνατή περίπτωση με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για μια αθλήτρια που δεν προερχόταν από την Αφρική να ελπίζει να κερδίσει κάποιο μετάλλιο, ακολουθώντας ένα πολύ μεθοδικό και σωστά δομημένο πρόγραμμα  με βάση τις συνθήκες που θα συναντούσε στον αγώνα.

Αυτό είναι κάτι που οι Αφρικανές αθλήτριες δεν κάνουν!

Το ίδιο συνέβη στην Οσάκα το 2007. Οι καλύτερες αθλήτριες από την Κένυα και την Αιθιοπία δεν θέλουν  να αλλάξουν  το παραδοσιακό τους  σύστημα προπόνησης που συνίσταται  στο να τρέχουν στις 6 το πρωί όπου η θερμοκρασία είναι χαμηλή και σε πολλές περιπτώσεις αρνούμενες να πιουν έστω νερό, με το σκεπτικό ότι η προσαρμογή στο τρέξιμο χωρίς νερό είναι καλή προπόνηση για έναν αγώνα που γίνετε σε ζεστές συνθήκες.
 
Εντυπωσιακό στιγμιότυπο από τα πρώτα km του αγώνα!Εντυπωσιακό στιγμιότυπο από τα πρώτα km του αγώνα!Φυσικά οι Ευρωπαίοι  και Αμερικανοί προπονητές  λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους όλες τις λεπτομέρειες στην προετοιμασία των αθλητών τους, προπονώντας τους με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με τις συνθήκες που πρόκειται να αντιμετωπίσουν στον αγώνα. Δεν υπάρχει μια μόνο μορφή προπόνησης για τον μαραθώνιο αλλά μια ‘‘ειδική’’ προπόνηση για τον συγκεκριμένο μαραθώνιο. Προπονώντας έναν αθλητή να αγωνιστεί σε ένα ζεστό η κρύο μαραθώνιο με η χωρίς υγρασία σε ευθεία διαδρομή η με λοφίσκους με η χωρίς πολλές στροφές, προκύπτουν μεγάλες διαφοροποιήσεις και από αυτήν την  άποψη οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι προπονητές υπερτερούν έναντι των Αφρικανών συναδέλφων τους.
 
Για αυτόν τον λόγο αθλητές χωρίς μεγάλα ατομικά ρεκόρ είναι ικανοί να είναι ανταγωνιστικοί για ένα μετάλλιο σε τέτοιες συνθήκες,  ενώ όταν οι συνθήκες είναι πιο νορμάλ  όπως στις διοργανώσεις στο  Daegu 2011 η στο Edmonton 2001 η  στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου δεν μπορούν να κυνηγήσουν κανένα μετάλλιο.
 
 Όσο για την αποκατάσταση μετά από έναν μαραθώνιο, όσο πιο  γρήγορος είναι ένας μαραθώνιος τόσο καλύτερη και γρηγορότερη είναι η αποκατάσταση γιατί όταν τρέχεις πολύ γρήγορα οι καιρικές συνθήκες είναι ιδανικές  και το σωματικό στρες από άποψη φυσιολογίας δεν είναι πολύ υψηλό. Έτσι οι αθλητές χρειάζονται μεν μερικές μέρες για να ξαναγεμίσουν ενέργεια, αλλά η μυϊκή καταστροφή δεν είναι υψηλή και ο οργανισμός δεν έχει τίποτα να αναδομήσει.
 
Αντίθετα όταν σε ένα μεγάλο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - όπου ο καθένας θέλει να τρέξει γρήγορα - υπάρχουν συνθήκες αντίστοιχες με της Μόσχας, η κατανάλωση ενέργειας είναι πολύ υψηλότερη και χωρίς κατάλληλη προσαρμογή δεν είναι δυνατόν ο αθλητής να τρέξει με την κατάλληλη ισορροπία ηλεκτρολυτών και υγρών. Για αυτόν  ακριβώς τον λόγο οι αθλητές πάνε ‘’να φάνε την σάρκα τους’’ χρησιμοποιώντας τα λιπαρά οξέα που βρίσκουν στην μεμβράνη των κυττάρων τους  και αυτού του είδους ο ‘’αυτοκανιβαλισμός’’ δημιουργεί  ζημιές στις μυϊκές ίνες που χρειάζονται μεγάλο χρονικό για να επιδιορθωθούν πλήρως.
 

Tηλέφωνο

6945894673

Ακολουθήστε μας!